Ton van Beers raadslid gemeente Arnhem voor Pro Arnhem
Politieke Visie
In de afgelopen jaren zijn de grenzen vervaagd tussen de klassieke linkse, rechtse en partijen van het midden. Door de toegenomen welvaart is er geen klassiek links en rechts kamp meer. Hooguit op basis van religie en traditie stemt een deel van de kiezers op een van de gevestigde politieke partijen. Politieke partijen zijn en worden meer en meer belangenbehartigers van belangen groeperingen, gedachten en doelen. Vlak voor de verkiezingen shoppen vele kiezers op internet om te kijken op welke partij ze hun stem kunnen of willen gaan uitbrengen.
Als lokale politicus sta ik voor het belang van mijn stad. Dat kan betekenen, dat ik soms met de coalitie mee stem en soms met de oppositie. Ik kom in de eerste plaats op voor het belang van de burgers van de stad Arnhem. En als lokale politicus ken ik als geen ander de problemen van de stad. Dat is beduidend anders dan de afstandelijke provinciale en centrale besturen, zoals Provinciale Staten en de Tweede Kamer. De historische verschuiving van de macht naar het politieke centrum heeft geleid tot verzwakking van de lokale politieke organisaties. Lokale politieke partijen krijgen niet zoals de landelijke politiek partijen geld van de centrale overheid voor hun partij kas. De lokale partijen moeten zelf aan hun fondsen zien te komen. In Nederland stemt gemiddeld 25% van de kiezers, bij de lokale verkiezingen, op lokale partijen.
Economische Crisis
De huidige economische crisis wordt veroorzaakt door de extreme bonus cultuur in de financiële wereld. Jarenlang zijn er bonussen uitgekeerd met medeweten van de raden van bestuur. Je komt daar alleen in als je lid bent van het "old boys network" . Bestaande uit oud-politici, captains of industry en dergelijke personen. Ons kent ons tenslotte.
We hebben het effect meegemaakt bij de DSB bank van Scheringa. Jarenlang was het niet vreemd om mensen 80% provisie te berekenen over koopsompolissen, die in een vorm van koppelverkoop met de hypotheek werden meeverkocht. Scheringa heeft van deze opbrengsten onder andere AZ gefinancierd, zijn zakenjet gekocht en een museum opgericht, genoemd naar hemzelf. Dat lijkt op zijn minst op een vorm van zelfverheerlijking, ten koste van het geld van zijn klanten.
In de USA zijn de hypotheekbanken Freddie Mac en Fannie Mea ook in financieel zwaar weer terecht gekomen en uiteindelijk door de Amerikaanse overheid overgenomen. Er is voor meer dan 1000 miljard dollar aan geld bijgedrukt. Hoe houden we de hyperinflatie nog tegen? Of moeten we de financiële wereld geloven, die elke strohalm aangrijpt om ons te doen geloven dat we weer uit de crisis komen. We kunnen niet blijven dromen. Maar misschien zijn er nieuwe economische wetten ontstaan, die ons voor de crisis behoeden?
Energie en Bezuinigen
Een van de meest vreemde zaken is toch wel het feit dat we worden opgeroepen om te bezuinigen op energie, minder water te gebruiken, minder de auto te gebruiken, afval te scheiden en toch moeten de energieleveranciers winst maken. In Nederland is het wel heel bijzonder: energiebedrijven mogen niet meer in handen van de overheid zijn en we verkopen onze kroonjuwelen aan nota bene een Zweeds staatsbedrijf. Korte termijn politiek. Honderden miljoenen in handen van de provincies en lokale overheden. Dit geld is gewoon van de burger, die jarenlang teveel heeft betaald. Waar halen die politici toch het recht vandaan om met die overwinst te doen waar ze zin in hebben? Nog een voorbeeldje: Maurice de Hond prijst landelijk aan om een nieuwe energieleverancier te nemen. Drie jaar de prijs vastzetten. Kun je nu echt van mensen verwachten dat ze verstand van de termijnmarkt hebben? En trouwens in juli van dit jaar daalde de prijs van energie. Die mensen zouden zich dus gelijk bekocht hebben. Wordt het niet tijd dat de energiemarkt weer in handen komt van de overheden. In Duitsland zijn er al steden, die weer zelf energie opwekken en verhandelen. Dan komt de overwinst tenslotte weer terug daar waar die hoort: bij de burger.
Waarheen?
Eigenlijk denk ik dat er maar één oplossing is en dat is een combinatie van geleide en vrije economie. Grondstoffen, voedsel, energie, openbaar vervoer, onderwijs en gezondheid behoren tot de basisvoorzieningen van de mens. Die behoren ons allemaal toe. Alle andere zaken kunnen wat mij betreft in het vrije economische verkeer blijven. Hierover later meer.
